เคหาสน์นางคอย (2565) 17 ตอนจบ

เนื้อเรื่องย่อ

ณ เคหาสน์นางคอย มีความลับที่ถูกซ่อนเร้น ความจริงที่ถูกกักขัง กับการรอคอยใครบางคนอย่างมีความหวังทุกลมหายใจ และเป็นความลับที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตใครบางคนไปตลอดกาล

เคหาสน์นางคอย..เรื่องราวลึกลับที่ซ่อนอยู่ในเคหาสน์หลังใหญ่ ตั้งตระหง่านบนยอดผาหันหน้าออกสู่ทะเลอย่างสง่างาม ที่มักมีเสียงกรีดร้องหรือบางทีก็เป็นเสียงเพลงหวานปนเศร้าแว่วตามลมทุกค่ำคืน จนชาวบ้านละแวกนั้นต่างซุบซิบนินทาว่ามีผีสิง หรือบางคนก็เล่าลือว่ามาจากหญิงบ้าที่ถูกกักขังบนยอดหอคอย ว่ากันว่าหญิงสาวผู้นั้นมักจะสวมหน้ากากคริสตัลสีชมพูไว้ตลอดเวลา เพื่อปกปิดใบหน้าที่แท้จริงของตนเอง

กุ้ง (ปภาวดี ชาญสมอน) สาวสวยจากเมืองกรุง เมื่อจำต้องแบกภาระหาเงินมาดูแล แม่นารี (นาตยา จันทร์รุ่ง) และต้องหาเงินมาชดใช้หนี้นอกระบบ เธอจึงจำเป็นต้องรับงานที่ได้รายได้เยอะ ๆ คือการดูแลคนป่วยที่เคหาสน์นางคอย กุ้งหนีมาพร้อม กั๊ก (คริสตี้หลุยส์ นามวงษ์) และ จุ่ม (รัฐธีร์ วรโรจน์โยธิน) เพื่อนสนิทที่ยืนยันจะมาเป็นเพื่อน การมายังเคหาสน์นางคอยของกุ้งครั้งนี้ พาให้เธอได้มาพบกับ สักกทัศน์ (กิตตน์ก้อง ขำกฤษ) คุณชายจากตระกูลราชมรรคา ผู้สืบทอดหน้าที่ทนายให้กับตระกูลคเชนทราต่อจาก สักกรินทร์ (กิตติพล เกศมณี) พ่อของเขา ในการดูแลพินัยกรรม เขาได้ตกหลุมรักกับกุ้งตั้งแต่แรกพบ

กุ้งมาทำงานแทน ชมพลอย (ฉัตรธิดา ปูคะวนิช) สาวใช้คนเก่า ที่หายตัวไปอย่างลึกลับ วันแรกที่กุ้งได้พบ ประพิมพรรณ (เกวลิน คอตแลนด์) ผู้ที่เธอต้องดูแลที่อยู่ห้องบนหอคอย เธอก็ต้องแปลกใจ เพราะประพิมพรรณใส่หน้ากากคริสตัลสีชมพู ครอบตั้งแต่ศีรษะ มีช่องให้เห็นเฉพาะดวงตา จมูก และปากเท่านั้น เหตุผลที่เธอใส่หน้ากาก ก็เพราะไม่อยากให้ใครเห็น กุ้งสงสารประพิมพรรณ และถึงจะถูกอาละวาดตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ แต่เธอก็ยินดีจะดูแลประพิมพรรณอย่างดี เคหาสน์หลังนี้ที่ดูสง่างามน่าหลงใหลของคนภายนอกที่พบเห็น แต่ได้ซ่อนความลับสุดอมหิตไว้ และนั้นทำให้ชีวิตของกุ้งต้องพบเจอกับเรื่องราวลึกลับมากมาย และยังมีภัยอันตรายที่ต้องเผชิญ คำตอบ และความจริงคืออะไร